ورزشهای رزمی دیربازی است در ایران ریشه دوانده و از کودکان تا جوانان و حتی افراد مسن را به خود جذب نموده اند. تصور ، انگیزه یا هدف از پرداختن به ورزشهای رزمی هر چه باشد باید توسط مربیان محترم صیقل داده شده و اصلاح گردد. در صورتی که افکار غلط در ورزشهای رزمی وارد شود می تواند برای فرد و جامعه خطرناک باشد. هر دانشی که با سلامت نفس و طلب خیر برای ابناء بشر همراه نباشد بدتر از نادانی است.
آنهایی که جسم خود را بدون اهداف خوب قوی می کنند براحتی تسلیم وسوسۀ غرور و اعمال جاهلانه می شوند. این وظیفه مربی است که در ابتدا در پیرایش نفس خود کوشا بوده و سپس در کنار آموزش فنون و پرورش جسم هنرجویان، به تهذیب نفس و تقویت معنوی آن ها بپردازد.
بی شک هنرهای رزمی در ابتدا برای دفاع از خود یا هجوم به سرزمین های مجاور خلق شده اند و هم اکنون نیز در سیستم های نظامی جزء اصول پایۀ آموزش های نظامی هستند. اما در دهه های اخیر ، افراد عالمی جنبه های مفید و عاری از خشونت هنرهای رزمی را استخراج و به صورت ورزش های سالم به جهانیان عرضه کرده اند.
بر این مبنا آموزش هنرهای رزمی در باشگاه های ورزشی برای عموم مردم، باید بر اصول سلامت و دوری از خشونت و رفتار تهاجمی اتکاء کند.
در ابتدایی که جودو را شروع کرده بودم از فردی با سابقه طولانی در تمرین جودو پرسیدم آیا جودو به درد دعوا هم می خورد؟ در پاسخ گفت: من ۱۶ سال است که با جودو سروکار دارم ولی تا به حال دعوا نکرده ام. تا وقتی منطق وجود دارد چرا باید به درگیری فیزیکی پرداخت؟
از مربیان عزیز که با درآمد ناچیز اندوخته ها و تجارب خود را به کودکان و جوانان وطن منتقل می کنند انتظار می رود به نکات زیر توجه داشته باشند تا دعای خیر هنرجویان و همۀ افراد جامعه همواره نگهدار آن ها باشد:
۱. آموزش ها را با نام خدا آغاز کنند.
۲. به آرامی و به تناسب ضعیف ترین افراد کلاس، گرم کردن را انجام دهند.
۳. از حرکات شدید ، ناگهانی و خطرناک اجتناب کنند.
۴. به شدت مراقب نوآموزان باشند تا به علت ندانستن شکل صحیح فنون به خود یا دیگران آسیب نرسانند.
۵. به طور منظم و برنامه ریزی شده از حرکات ساده به پیچیده، مطابق استانداردها و اصول علمی آموزش خود را جهت دهند.
۶. سنجش میزان فراگیری و پیشرفت تک تک هنرجویان همواره مدنظر باشد.
۷. روحیه دوستی و محبت را بین هنرجویان تقویت کنند.
۸ . از توسل به زور ، خشونت کلامی ، توهین و مسخره کردن اجتناب کرده و به هیچکس هم اجازۀ چنین رفتارهایی را ندهند.
۹. به طور کنترل شده برای مسابقات و هماوردی با سایر باشگاه ها برنامه ریزی کنند.
۱۰. بین آموزش مقدماتی و حرفه ای فرق قایل شوند و استعدادهای مناسب را به رده های عالی تر ، باشگاههای حرفه ای و مسابقات ملی و جهانی هدایت کنند.
۱۱. با سایر مربیان هم رشته خود تعامل مثبت داشته باشند و به جای تخریب و کوچک کردن همدیگر، به رشد ورزش در سطح ملی و ارتقاء جمعی خود اهتمام کنند.
۱۲. در کنار آموزش دیگران به رشد خود هم توجه داشته باشند.
۱۳. مطالعه مستمر در مورد تغییرات و پیشرفت های ورزش مورد نظرشان در سطح بین المللی.
۱۴. در پایان کلاس از سرد شدن مناسب هنرجویان مطمئن شده و در کلامی کوتاه به ارتقاء معنوی آن ها کمک کنند.
در پایان لازم مجدداً تاکید می شود که در طی مراحل آموزش از هرگونه ترویج رفتار تهاجمی و خشونت آمیز اجتناب شود .
با آرزوی سلامتی و توفیق برای تمام ورزشکاران خوش اخلاق و درستکار
جودو هنری است رزمی برای ارتقاء روح و جسم، و شناخت بیشتر اصول و اهداف آن برای هر جودوکا ضروری است.